Saint Laurent sur Mer

Saint Laurent sur MerIn stille nachten wil het gebulder maar niet verstommen
De flitsen verlichten hun hoofd
Het fluiten, het geschreeuw,
het verdomde geschreeuw.

Toen was het een roes,
die alles verzachtte.
Nu de alleen de pijn, de angst,
van dood die wachtte.

Tranen op zijn rimpels
als de man met het paarse hart
stilstaat voor zijn oude vriend
met die ene vraag
zonder antwoord
Waarom hij?

Het zijn helden,
oude helden,
die sterven,
steeds meer,
als de witte kruizen,
aan hun voeten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s